Naturalna sprawa
Stan zapalny jest naturalną formą odpowiedzi obronnej organizmu na czynnik uszkadzający. W przypadku narządów układu ruchu może to być czynnik fizyczny (np. zwichnięcie, skręcenie, naderwanie mięśnia), chemiczny (np. zakwasy), czy biologiczny (bakterie, wirusy, grzyby). Czynnik uszkadzający musi przejść wiele przeszkód, które, w swojej obronie, stawia mu  organizm. Niektóre z tych czynników muszą pokonać bariery zewnętrzne organizmu (np. tarczę obronną, jaką stanowi nasza skóra
oraz błony śluzowe), przedostać się przez tkankę łączną, błonę komórkową, aby w końcu  dotrzeć do wnętrza komórki.

Warto pamiętać, iż pomimo „szkód” poczynionych przez proces zapalny, jednocześnie zachodzi proces eliminacji, neutralizacji czynnika uszkadzającego (toksyn, patogenów), a następnie działań naprawczych zmierzających do wygojenia się tkanek. W wyniku procesu zapalnego leukocyty, strażnicy chroniący nasz organizm,
mogą wydostać się z naczynia krwionośnego do miejsca, w którym zadziałał czynnik uszkadzający. Dzięki zwiększeniu przepuszczalności naczyń krwionośnych
do zaatakowanego, chorego miejsca mogą dotrzeć białka osocza pełniące funkcję obronną (np. przeciwciała), a także komórki żerne fagocytujące (czyli zjadające) uszkodzone komórki.

Jak sobie radzić?
Zazwyczaj organizm szybko, w ciągu kilku dni radzi sobie z ostrym stanem zapalnym występującym w układzie ruchu (np. w efekcie urazu sportowego, przetrenowania).
Jest to czas potrzebny do unieszkodliwienia groźnych dla organizmu substancji i wygojenia się chorego miejsca (np. mięśnia, stawu).
Zdarza się jednak, iż dochodzi do zapalenia przewlekłego, gdy organizm nie może sobie poradzić z usunięciem czynnika szkodliwego. Taka sytuacja ma miejsce np.  
w reumatoidalnych schorzeniach stawów. Ból i utrata funkcji chorej tkanki może trwać wówczas nawet kilka tygodni, a nawet niekiedy po okresie uspokojenia stan zapalny „odnawia” się, powraca.
Gdy boli, zazwyczaj przyjmujemy leki przeciwbólowe i przeciwzapalne. W dolegliwościach wynikających z urazów sportowych czy choroby zwyrodnieniowej stosowane są niesterioidowe leki przeciwzapalne (tzw. NLPZ) lub sterydy. Leki te mają jednak, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu, działania uboczne, niepożądane. Hamując bowiem produkcję enzymu COX-1, odgrywającego również istotną rolę w wytwarzaniu prostaglandyn o działaniu ochronnym dla żołądka, nerek, serca, mogą przyczyniać się do powstania patologii – przede wszystkim owrzodzeń żołądka i dwunastnicy. NLPZ mogą być toksyczne dla wątroby, gdzie odbywa się ich metabolizm oraz dla szpiku kostnego. Osobom z nietolerancją NLPZ, z przeciwwskazaniami do ich stosowania (np. cierpiących na chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy) polecane są złożone leki homeopatyczne, np. Traumeel S.

Gdy potrzebna jest przewlekła terapia
Złożone leki homeopatyczne, np. Traumeel S (tabletki doustne), pozwalają organizmowi zapanować nad stanem zapalnym i wspierają regenerację chorych tkanek, a jednocześnie nie wywołują działań niepożądanych ze strony np. przewodu pokarmowego. W przebiegu procesu zapalnego blokują powstawanie substancji, które odpowiedzialne są za jego rozwój. Traumeel S, stosowany w urazach sportowych i bólach mięśni, działa przeciwbólowo. Lek ten może być stosowany w długotrwałej terapii.
 

Przed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.