Poddaję się męczącym uciskom Krystiana i chce mi się wyć z bólu. Myślę sobie, jaki byłem głupi, wręcz bezmyślny, żeby tak nie dbać o to, co mam najcenniejsze, czego nie kupi się za żadne pieniądze: o zdrowie. Mam teraz dużo czasu na takie rozmyślania.
Pewnego ranka ból kręgosłupa zatrzymał mnie w biegu, wykluczył z pracy na jakiś czas, pokazał moje miejsce w szeregu i co najgorsze, uświadomił, że człowiek jest zniszczalny, a tym samym do zastąpienia. Schorzenia kręgosłupa są dzisiaj przyczyną co trzeciego zwolnienia lekarskiego, a co druga osoba przechodzi na rentę właśnie z tego powodu. Dotyczy to nie tylko dorosłych, ale coraz częściej ludzi w młodym wieku. Organizm, tak jak samochód, wymaga bezustannego serwisowania. Mnie dzisiaj pozostaje intensywna rehabilitacja.
W karcie informacyjnej przychodni czytam: dyskopatia kręgosłupa, zwyrodnienie tu i tam…. To nie przelewki. Jeśli nie zadba pan o kręgosłup, grozi panu operacja – zakończyła wizytę lekarka. Zdenerwowałem się nie na żarty. Dlatego z żalem wspominam swojego psa. Kiedy żył, wyprowadzał mnie na spacer. Częściej wtedy jeździłem na rowerze, chodziłem na siłownię… Teraz pozostają leki przeciwbólowe, wyciąg Gillsona, jonoforeza, magnetoterapia i masaże. Dużo tego wszystkiego, ale mam nieodwracalne zmiany, przynajmniej w jednym kręgu, tak skomentował moje zdjęcia rehabilitant Krystian. Na początku zacząłem szukać winnych, ale okazuje się, że są znani lekarzom od dawna. To lata spędzone za kierownicą i wiele godzin pracy przy komputerze usztywniły mój kręgosłup, zniosły lordozę, sprawiły, że nerwy miażdżone przez kręgi obezwładniły w końcu rękę. Leżę na leżance i rehabilituję swój stosunek do siebie.
Pewnych rzeczy się nie cofnie, ale chcę zacząć dbać o siebie. Dlatego ukułem sobie kilka ważnych zasad:
Zasada pierwsza
Zarównow pracy, jak i w domu ustawię monitor na wprost siebie i oczu (można podłożyć pod niego kilka dużych książek).
Zasada druga
Dopasuję krzesło tak, by plecy oparły się w całości o oparcie, a dłonie wsparły na blacie i nie wisiały w powietrzu. Stopy powinny być płasko oparte o podłogę, nie mogą zwisać lub leżeć pod pupą. Taka pozycja prowadzi do skrzywienia kręgosłupa.
Zasada trzecia
Definitywnie skoryguję ćwiczenia na siłowni. Wolno mi ćwiczyć jedynie w poziomie. Dla mojej przypadłości (kręgosłup szyjny) dobrze jest ruszać jak najczęściej głową w prawo, w lewo, wokół osi szyi oraz w przód i w tył. Swój rower górski oddałem synowi; w czasie jazdy wymuszał na mnie nieodpowiednią postawę, przez co czułem drętwienie rąk. Pozostaje jazda na rowerze „holenderskim”. Lekarze uważają, że właśnie taki sprzęt wymusza odpowiednie ustawienie ciała, czyli zachowanie kąta 90 stopni między kręgosłupem a siedzeniem.
Zasada czwarta
Przy mojej dolegliwości najlepiej spać na stelażu z twardych desek z materacem dostosowującym się do krzywizn ciała. I najważniejsze: głowa w czasie snu powinna opierać się na poduszce typu szwedzkiego z wyżłobionym dla niej miejscem, by kręgosłup szyjny nie wisiał w powietrzu, ale był ułożony w osi ciała.
Zasada piąta
Przy schorzeniach szyjnych kręgosłupa nie wolno uprawiać gier zespołowych (piłka nożna, koszykówka, siatkówka).Wskazane jest pływanie, stylem grzbietowym lub „żabką”. Ruchy wykonywane podczas pływania tym stylem wzmacniają mięśnie.
Zasada szósta
W pracy należy się dużo ruszać, jak najczęściej zmieniać pozycję, napinać co jakiś czas różne rodzaje mięśni, łydek, ud, pupy, znaleźć czas na pięciominutowe ćwiczenia. Jeśli szef pozwoli, a jest na to miejsce, warto poleżeć przez kilka minut na kanapie.
Zasada siódma
Wiele schorzeń bierze się z ciągłego stresu. Trzeba nauczyć się z nim żyć.
Ryszard Sterczyński, red. „Żyjmy dłużej”
Przed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.