Wirus opryszczki, potocznie zwanej "febrą", "zimnem" czy "skwarką", towarzyszy ludziom od tysięcy lat.

Pierwsze wzmianki na temat wywoływanej przez niego choroby pojawiły się już w starożytnym Egipcie, a także na glinianych sumeryjskich tabliczkach z trzeciego tysiąclecia p.n.e. Pochodzącą z łaciny nazwę Herpes simplex zawdzięczamy Hipokratesowi.

Ze wszystkich znanych wirusów ten atakuje najczęściej - szacuje się, że zarażonych nim jest aż 80% populacji, jednakże choruje tylko połowa. Przyczyny tego zjawiska nie są do końca znane. Niewyjaśniona pozostaje również kwestia częstotliwości zachorowań; u niektórych osób opryszczka pojawia się kilka razy do roku, inni chorują sporadycznie – niekiedy tylko dwu-trzykrotnie. To jeden z najbardziej złożonych i podstępnych drobnoustrojów.

Pasożytuje w komórkach nerwowych i potrafi pozostać w uśpieniu przez wiele lat. Czasem jednak, pod wpływem bodźców takich jak stres, zmęczenie czy obniżenie odporności, budzi się i atakuje organizm. Czynnikiem wyzwalającym chorobę może być także nadmierne wyziębienie organizmu, bądź przeciwnie – przegrzanie, np. na skutek nadmiernej ekspozycji na słońce (uwaga na intensywne opalanie!). Zakażenie pierwotne i wtórne może powodować liczne objawy kliniczne obejmujące skórę, błony śluzowe jamy ustnej, dużo rzadziej środkowy układ nerwowy czy narządy wewnętrzne.

Do zakażenia pierwotnego dochodzi zazwyczaj we wczesnym dzieciństwie. Charakteryzuje się gorączką, czasami bardzo wysoką, złym samopoczuciem, osłabieniem, obrzmieniem
i bolesnością błony śluzowej jamy ustnej, co uniemożliwia jedzenie.Następnie występują liczne, drobne zmiany pęcherzykowe na dziąsłach, języku, policzkach i w gardle. Stwierdza się powiększone węzły chłonne podżuchwowe i szyjne. Z czasem zmiany pękają pozostawiając bolesne nadżerki i powierzchowne owrzodzenia pokryte białym nalotem. Po zakażeniu pierwotnym wirus pozostaje w komórkach gospodarza w formie utajonej. Może pojawiać się ponownie pod postacią opryszczki wargowej w sytuacji spadku odporności, wychłodzenia czy przegrzania organizmu. Kiedy opryszczka wystąpi drugi i kolejny raz, jej przebieg jest zazwyczaj mało dokuczliwy

w zakresie objawów ogólnych i na ogół ogranicza się do miejscowych zmian zapalnych w obrębie warg, rzadziej w okolicy otworów nosowych czy kończyn. Cierpiący na opryszczkę mają skłonność do uznawania jej wyłącznie za defekt kosmetyczny. Tymczasem lekceważenie choroby może być przyczyną groźnych powikłań, w przypadku dzieci nawet zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych u dzieci.

Jeżeli opryszczka dotyczy dziecka z atopową skazą, rozsiew zmian skórnych może objąć całe ciało, potrzebna jest wówczas pomoc lekarza specjalisty, i to on decyduje o włączeniu do terapii chemicznych leków przeciwwirusowych.

Opryszczka jest chorobą wirusową, zatem ważne jest umiejętne wsparcie układu immunologicznego dziecka.  Potrzebujemy czasu, czułej pielęgnacji, chłodnego jedzenia, którego przedszkolak nie musi gryźć. W trakcie choroby dzieci zazwyczaj nie mają apetytu i trzeba ten stan przeczekać.