Słowniczek pojęć

Wyszukaj

• Alopatia

  (od greckiego słowa allos, czyli inny) wiedza przekazywana na uniwersytetach i wyższych uczelniach medycznych (inaczej medycyna akademicka, medycyna szkolna, medycyna naukowa).
  
  

• Choroba

  Celowy proces obronny organizmu; wszelkie objawy chorobowe są następstwem działań obronnych ustroju skierowanych na eliminację toksyn. Jeśli toksyny nie zostaną wydalone, gromadzą się w ustroju i powodują przejście choroby w stan przewlekły.
  
  

• Dynamizacja

  patrz potencjonowanie.
  
  

• Homotoksykologia

  Nauka o substancjach szkodliwych dla człowieka. Została stworzona przez doktora Hansa-Heinricha Reckewega jako rozwinięcie klasycznej homeopatii. Homotoksykologia traktuje wszystkie choroby jako ściśle ukierunkowane procesy obronne przeciwko truciznom ludzkim (homotoksynom), które powstają w organizmie, bądź są do niego wprowadzone.
  
  

• Homotoksyna

  Każda substancja szkodliwa (toksyna) dla organizmu człowieka.
  
  

• Medycyna biologiczna

  Medycyna bazująca na holistycznym podejściu do pacjenta i lekach naturalnych. Jej celem jest wspieranie sił witalnych, obronnych organizmu i pobudzanie ustroju do samoleczenia. Terapia biologiczna działa "dla", a nie "przeciwko". Środki biologiczne nie są toksyczne.
  
  

• Medycyna holistyczna

  Całościowa koncepcja leczenia, według której choruje cały organizm, a nie tylko poszczególne organy. Choroba jest indywidualnym procesem rozwijającym się w inny sposób w każdej żywej istocie, a zatem wymaga indywidualnie przystosowanego leczenia.
  
  

• Nowoczesna homeopatia

  Inna nazwa homotoksykologii; metoda leczenia czerpiąca z doświadczeń medycyny akademickiej i homeopatii klasycznej, bazująca na holistycznym podejściu do pacjenta; stanowi pomost między obiema szkołami medycyny (alopatią i homeopatią klasyczną).
  
  

• Klasyczna homeopatia

  Metoda leczenia, która rozwija się od 1790 roku zgodnie z zasadą "podobne leczy się podobnym".
  
  

• Lek pojedynczy

  Lek otrzymywany z jednego surowca.
  
  

• Lek złożony

  Kombinacja pojedynczych leków homeopatycznych.
  
  

• Lek antyhomotoksyczny

  (Nowoczesny lek homeopatyczny) złożony lek homeopatyczny posiadający określone działanie lecznicze, pobudzający naturalne siły organizmu do walki z chorobą. Lek ma stymulować i wspierać własne siły obronne ustroju i wyzwalać procesy oporu wobec choroby.
  
  

• Nowoczesny lek homeopatyczny

  patrz lek antyhomotoksyczny
  
  

• Pierwotne pogorszenie

  Nadmierna reakcja organizmu na lek, powodująca przejściowe zaostrzenie objawów chorobowych. Nowoczesne leki homeopatyczne mają zminimalizowane ryzyko wystąpienia pogorszenia pierwotnego.
  
  

• Podejście holistyczne

  Całościowe traktowanie pacjenta, biorące pod uwagę ciało, psychikę i środowisko, w którym funkcjonuje chory. Każdy człowiek inaczej przechodzi chorobę (zarówno pod względem fizycznym, jak i psychicznym), zatem wymaga indywidualnego podejścia w trakcie leczenia.
  
  

• Potencjonowanie

  Uaktywnienie terapeutycznego działania leku; dokładne potrząsanie i mieszanie roztworu.
  
  

• Prawo Arndta-Schulza

  Siła leku jest tym większa, im większe jest rozcieńczenie substancji czynnej.
  
  

• Potencja

  (Rozcieńczenie) określone rozcieńczenie aktywnej substancji; składnik leku pochodzenia roślinnego, mineralnego lub zwierzęcego poddawany jest kolejnym rozcieńczeniom i za każdym razem dynamizowany. Często lek rozcieńczony jest w tym stopniu, że z punktu widzenia terapii alopatycznej nie powinien wykazywać żadnej skuteczności. Zaprzeczeniem tego mogą być osiągane rezultaty leczenia oraz wyniki badań laboratoryjnych. Lek homeopatyczny podaje się w bardzo małych dawkach, przy czym jego ilość nie jest określana wagowo, ale oznacza się stopień rozcieńczenia. Najbardziej popularne jest rozcieńczanie centymalne, kiedy to przenosimy 1/100 części zawartości jednej fiolki do następnej. Lek jest oznaczony symbolem C (potencja C1 zawiera 1% składnika leczniczego; C2 0,01%, itd.). Przy rozcieńczeniu decymalnym do kolejnej fiolki przenoszona jest 1/10 cześć zawartości. Wówczas lek oznaczony jest symbolem D (D1 zawiera 10% substancji leczniczej, D2 1%, D3 0,1%, itd.).
  
  

• Terapia antyhomotoksyczna

  Podobnie jak homeopatia klasyczna, forma terapii oparta na stymulacji naturalnymi, aktywnymi leczniczo substancjami. Gdy organizm walczy z substancjami toksycznymi dla ustroju człowieka (homotoksynami), terapia antyhomotoksyczna polega na wprowadzeniu do organizmu dodatkowej "toksyny", podobnej do substancji powodujących schorzenie. Toksyna, poddana obróbce homeopatycznej, stanowi bodziec dla organizmu i nie stanowi dla ustroju dodatkowego obciążenia.
  
  

• Pranalewka

  Baza do wytwarzanie leku; powstaje np. z rozcierania całej rośliny w spirytusie. Z pranalewki powstają określone rozcieńczenia.
  
  

• Zdrowie

  Uwolnienie od trucizn i szkód przez nie wywołanych. Zdrowienie jest przywróceniem zaburzonego przez toksyny stanu równowagi.